گل بی خار
در دل باغ محبت گل بی خاری بود
مظهر صدق و صفا و سرور و سالاری بود
آه از این داغ که بر خانه دل سایه فکند
رفت مردی که در این دایره پرگاری بود
آن که امروز به این خاک سیه مهمان است
اسوه ی غیرت و پاکی و وفاداری بود
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین ۱۳۹۲ ساعت توسط .......
|