بنام خدا
به یاد عزیزانی که شمع وجودشان دیگر پرتو بخش محفل ما نیست و تحمل فقدانشان برای همیشه موجب تالم قلوب ماست ولی یاد و خاطره اشان همواره در دلها زنده و جاودان خواهد ماند
ما رو در صفحه ایستاگرام دنبال کنیدبرای بهره وری بیشتر از آرشیو موضوعی استفاده نمایید
افسوس، صد افسوس پدر از کف ما رفت
آن گوهر تابنده و پر مهر و وفا رفت
ما را نبود چاره به جز صبر در این غم
با حکم خدا آمد و با امر خدا رفت
عمری صبور، درد کشیدی، چه بی صدا
یک روز صبح زود، پریدی، چه بی صدا
راحت بخواب، ای گل نیلوفری، بخواب
ما مانده ایم و غربت بی مادری، بخواب
شب دست سیاه خویش بر سر میزد
از دور کسی بال کبوتر می زد
مرغی به سرشاخهی غم مینالید
در سینهی من شوق تو پرپر میزد
همیشه در کنار هم هستیم
نرفتی که فراموشت کنم!
پدر آن تیشه که بر ریشه تو زد دست اجل
تیشه ای بود کشد باعث ویرانی من
من که قدر گهر پاک تو میدانستم
ز چه مفقود شدی ای گهر کانی من
ما داغ فراق دیده بودیم
افسانه غم شنیده بودیم
اما غم تو جانگداز است
دردیست که قصه اش دراز است
با صفا مردی از این دنیا گذشت
یا علی گفت و چه بی پروا گذشت
دوستان اندر عزایش اشک ریز
مرشدی کامل، علی گویان گذشت
تسلی دل خود می دهم به ملک محبت
گهی به قطره اشکی، گهی به شعله آهی!
ای دریغا چه گلی رفت به خاک
چه بهاری پژمرد، چه دلی رفت به باد
چه چراغی افسرد، چه کسی باور داشت
که گل پر نفس باد بهار، ناگهان خواهد مرد!