چه زود هنگام کوچ ناباورانه‌ات را دست اجل رقم زد

و گلشن عمرت را خزان مرگ فرسود.

پا به پای تمام لحظه‌ها داغ فراقت را بر دوش خواهیم کشید

و دیدگان سرشک ماتمت را خواهند بارید.

چه نابهنگام صبح مهر رویت را غروبی دردناک در آغوش گرفت

و ما از پس این غروب اسفناک لحظه‌هایی پژمرده‌تر از گل‌های خزان زده‌ی روزگار خواهیم داشت.