ما که باغ بهارمان پژمرد

ما که پای اميدمان فرسود

بی تو از سوز عشق با که ناليم

بی تو درمان درد از که جوييم؟

بی تو رسم محبت از که آموزيم؟

و بی تو ياس و شمعدانی خانه ات را

به کدامين بهار بشارت دهيم؟