ای که از چشمان ما چون ماه تابان رفته ای
گوهر ارزنده ای بودی و ارزان رفته ای
دیگر اندر جمع ما شادی نمی گنجد، دریغ
از میان جمع ما (چرا) جانا شتابان رفته ای